Geçen gün köşe komşum Esra Songüler’in köşesinde ki “ Sirk Bebekleri “ yazısını okurken çok duygulandım, inanın hüngür hüngür ağladım, Esra Songüler’in yazısı aldı beni kırk altı yıl öncesine götürdü bir anda , anılarım kızımla doluydu .
Elimde bir kuvöz bebeğim vardı, yedinci ayına bile girememiş, altıncı ay sonralarında dünyaya gözlerini açmıştı , onu büyütmek hiç kolay olmadı. Küçücük bir elma büyüklüğündeki yüzü o kadar güzeldi ki, oyuncak bebek gibi, bedeni tüylü buruş buruştu, teni pembe renkliydi ,belki onbeş santimden daha küçük bir bedeni , maydanoz yaprakları gibi elleri ve ayakları sanki ince bir dala tutunmuş gibiydi , bedeninin iki yanından çıkan incecik dallara kollar ve bacaklar demek ve bir bebeği bütün olarak görmek …Allahım nasıl büyüyecekti ?
Minik elleri, tırnakları henüz teşekkül etmemişti , emme refleksi hiç yoktu , dünyaya gelişi o kadar sessizdi ki yaşam belirtisini haber veren ilk sesi bile yokt … doktorlar minicik poposuna hafif hafif vurma şekliyle müdahale ederek ilk ağlamasını duyurdular bana , canı yandı mı bilmiyorum ama cılız bir sesle ağlayarak merhaba demişti …
Bin dokuz yüz seksen, Ankara’nın soğuğu malum, ne de olsa kara iklimi var, buz gibi bir hava, yakıt sıkıntısı çekiyor herkes, evimiz merkezi ısıtma ama evlerin duvarları ısınmıyor.
Ocak ayının 19’u aşırı derecede öksürüklerle hastaneye gittiğimizde hemen ameliyathaneye aldı doktorlar beni, eşimin dayısı o hastanenin göğüs kısmının bölüm şefiydi mecburi torpilliydim , öksürüklerim bütün vücudumu sarsmış doğum olayını başlatmıştı saat beşe doğru normal yolla kızımız dünyaya geldi , yalnızca doğduğunu duydum ve o cılız sesini … yıngaaaaa…..
Yavrumu kuvöze aldığını söylediler, Kuvöz neydi ?, hiç bilmediğim , ilk kez duyduğum bir kelime…ertesi sabah bana göstermedikleri için hastaneden hemen ayrıldım, odam bana dar geldi sanki, yanımda boş bir beşik içinde bebeğim yok ve yüzünü bile görmedim , durmamın da bir anlamı yoktu.
Aradan günler geçti buz gibi bir havayı hastaneye gidip bebeğe artık emzirebileceğimi söylediler , ilk kez tanışacaktık anne kız, minicik suratı neye benziyordu acaba ?
Yeni doğan bebek servisinde Kuvöz odasında minik aletlere bağlı cam fanuslatın içinde benim bebeğimi bulup getirdiler bileklerinde soy isim bileklikleri vardı, ilk gün emmeye çalışmak onu çok yordu , hiç bilmediği bir savaşın içindeydi ,ikimizde bir şeyleri beceremedik gözyaşlarım onun o çıplak vücuduna damladıkça titredi , zaten hemşireler beni içeri girmeden tamamen steril etmişlerdi, özel solüsyonlarla ellerimi yıkayıp üzerime özel giysi giydirmişlerdi , git gellerim o emmeyi öğreninceye kadar devam etti , bir gün artık gelme dediler. Bebeğim o kadar ihtimama rağmen hakiki sarılık olmuştu , ayrıca zatürre ailece annem , babam ve eşim hastanede kuvöz odasında onu seyrettik, belinden su alınmış babam kızım dua et yaşamasın dedi o minik sarı lüle lüle saçlarını tıraş etmişler kafasına bir hortum takmışlar beslenmesi ve rahat nefes alması için onu öyle görmek o kadar zordu ki o an içimde hangi dua vardı bilmiyorum!
“ Babam niye öyle söyledi” diye sordum anneme , o da bana belinden su almanın çok tehlikeli olduğunu bebeğimin sakat kalabileceğini söyledi . Evde iki yaşındaki oğlumun bana ihtiyacı vardı ama ben hep kızımın başında dualarımı okuyordum . Kuvözde ki yaşamı evde nasıl devam edecekti acaba?
Yavaş, yavaş iyileşti sonra bir gün artık eve çıkarabileceğimizi söylediler 27 derecelik bir ısı gerekliydi, kuvöz ısısı buymuş , özel bir oda içeri hiç kimse girmeyecek ben yalnızca süt vermeye ve alt değiştirmeye değiştirmeye girecektim ellerim ve giysim hep steril olacaktı , Allahtan aklım başımda cahil değildim konuşulanları harfi harfine kafama yazdım , bebeğimin odası vardı , gelelim çıkış işlemlerine , doktor son muayenesini yapıp , jarı doldururken bebeğin ismi ne dedi , eşimle durduk , hiç düşünmemiştik isim koymayı onun yaşaması bir mucizeydi ve biz bu mucizeyi yaşamla ölüm arası düşünmediğimizden isim koymak aklımıza gelmemişti , doktor bize iki isim önerdi hastanedeki kız bebeklerine koydukları isimmiş ikisi de Meltem ya da Burçak dedi, siz hangisini istersiniz ?
Nedense “Burçak olsun” dedim apartmanımızda iki Meltem vardı zaten, üçüncüye gerek yoktu ,
Doktor notunu alırken Burçak Bebek, erken doğduğu için aydan nasipsiz dedi, 41 cm boyu olduğu için , boydan nasipsiz dedi ve bir kilo yüz seksen gram olduğu için kilodan nasipsiz Prematüre dedi ,
Hastaneye artık yalnızca kontroller gidecektik , evimize dönerken elimdeki karta baktım bebeğim yanımdaki kutuda eşim arabayı kullanıyor sahi biz başarabilecek miyiz ? dedik .
Odası bomboş yalnızca bir bebek karyolası var bir de soyma toza sebep olacak ne varsa hepsi dışarıda kitaplar, oyuncaklar pencerenin tülünden halıya kadar hepsi çıkarıldı, kapının hemen arkasında benim steril elbisem, banyoda ve odada steril suyum, oturtabileceğim bir somyaya, ucu komodinli bebek karyolamız ve ısıyı yükseltebileceğini inandığımız bir soba, çünkü evler hala onsekiz derece ve sobayla ancak yirmi ikiye yükseliyor karyola içinde portrene dediğimiz kutusunda korunaklı yatıyor
Kızımıza isim koyma hakkımız elimizden alındı ben erken doğum yaptığım için suçluydum, zaten oğlumu da sekiz aylık dünyaya getirmiştim ,
Burçak ismine devam etmeyecektik o hastane dosyasındaki adıydı , ama belki de o isim ona yaşama gücü verdi, babam ona bakarken Burçak Tarlası türküsünü söylüyordu ama artık yeni bir isim arıyorduk , en büyükten en küçüğe ( Tabi ki eşimin sülalesi oluyor o kişiler ) küçücük yeğenlerine kadar hepsi düşünüyor , ortaya bir çok isim sunuluyor biz anne baba olarak susuyorduk. Kayınvalidem oğluma uygun olsun diye sonu Can’la biten isimleri tercih ediyordu benim buna rızam yoktu o tarihlerde şantözlerin, dansözlerin ikinci ismi nedense hep Can oluyordu, ben ortaya bir maskara doğurmamıştım ki ,
“Kura çekilsin” dedik nihayetinde , kabul ettiler sanki oyun oynuyordu herkes , ben Begüm Selin isimlerini tercih ederken kimse beni duymadı bile ilk iki kura ardı ardına kayınvalidemin koymak istediği isimler çıkınca isyan ettim ,
“Asla” dedim , zaten oğlumun ismini onlar koymuştu , üçüncü kura şu anda kızımın taşıdığı ismi , çıktığı an hemen kaptım tamam bu olacak diye , ve kızıma doğumundan tam üç ay sonra bu ismi verdik kimse değiştiremesin diye de ertesi gün nüfus cüzdanını çıkarttırdım herkesin ağzını böylece kapattım .
Kızım yıllardan sonra dünyaya getirdiği ikizlerinden birine onun için düşünüp koymak istediğim ama kayınvalidemin istemediği Selin ismini koydu, bu beni dünyanın en mutlu anneannesi yaptı, belki ona ait bebekliğinde tuttuğum defterini okudu, belki de bumerang gibi bu isim ona döndü.
Evet tüm zorlukları aşarak yaşam savaşını kazanan kızımın ilk fotoğrafı o dokuz aylıkken çekildi. Eşim de dahil ailem ve konum komşum hiç kimse onun odasına girip yüzünü göremediler beşbuçuk aydan sonra odasından salona getirdiğimde artık mikrop alacak korkusu yaşamıyorduk o önce Allah’ın sonra iyi bakımla benim eserimdi .
“Her annenin bir kızı olmalı” diyorlar çok haklılar ama oğul da evlat değil mi ? Yeter ki İkisi de hayırlı, iyi, doğru insanlar olsunlar,
O benim ipek böceğim, kocaman bir yaprağın üstünde küçücük su damlam, sessiz, hanımefendi kişiliğiyle benim örnek aldığım ,akıl danıştığım, hayran olduğum kızım Allah ona, eşine ve ikizlerimize sağlıklı ömürler versin, iyi yaşatsın.
Haftaya Doğum Günü 46 yılının her senesinde her doğum gününde ona yazdığım mektuplarım var, kimbilir belki bir gün bir kitap olur. Doğum günün kutlu olsun canım kızım huzurlu ve mutlu yaşa .
Esra hanımcığım nerden nereye geldik sizin yazınız eski günlerime döndürdü beni, şu anda bile bu satırları yazarken o yıllardayım sanki , kasaba gidip bir kilo yüz seksen gramlık ete bakamam hala, alıp da evime getiremem, hep kızımın kuvözdeki o hali gelir gözlerimin önüne.
Bu haftalıkta bu kadar olsun hepinize saygı ve sevgilerimle hoşçakalın , Hoşluklarla kalın.
FATOŞ ACAR
GAZETECİ - YAZAR
Yorum Yazın