Hepimizin sevdiği bir kelime gibidir ilk anda , umulmadık zamanlarda umulmadık kişilerden ya da yakınlarımızdan birinden , hoşlukları getirir , mutlu eder bizi . Sürprizler küçük sevinçleri büyüten basamaktır , ama anılarda sürpriz olur bazı zamanlar.
-Benim için acı bir sürpriz oldu deriz ya , bu günü de içine alan ama öncesinden de acı sürprizlerim oldu.
Facebook bu konularda büyük bir yardımcı ama inanın genç ölümlerin haberini okuduğumda , onları tanımış olmamın üzüntüsünü de yaşamış oldum.
Tesadüfen önce oğlumun çocukluk arkadaşının ölümünü okudum Facebook’ta , 1987 yılıydı onu ve annesini tanıdığımızda , 23 Nisan Çocuk Bayramı öncesi okulumuz yabancı ülkelerden aldığımız misafir çocuklarıyla tanıştırdı velileri ve çocuklarımızı, kura çekimi sonrası bize 14 yaşında Danimarkalı OLE çıktı, hemen her ülke çocuklarını, yüce önderimiz Atatürk’ ün çocuklara armağanı bu güzel bayrama katılmaları için göndermişti .
Ole 14 , oğlum ilkokul üçüncü sınıftaydı 9 yaşındaydı . Ole ergen bir çocuktu ama o kadar terbiyeli , o kadar efendiydi ki ailece hepimiz hayran olmuştuk , onunla dolu dolu bir hafta geçirdik , TBMM , Başbakanlık Konutu , Meclis Başkanı Konutu , müsamereye katılacakları stadyum , Anıtkabir, Atatürk Orman Çiftliği , Gençlik Parkı ve daha gezilecek neresi varsa ailece ve okul öğretmenlerimizle , velilerimizle, çocuklarımızla birlikte gezdik. O hafta hayatımızın tüm renklerini içine alan , çocuklarımızı küçük hediyelere boğan belki hayatımızda bir kez yaşadığımız bir haftaydı , küçük İrem’i ve annesi Nedret hanımı bu vesileyle tanımıştım, o güzel yüzü büyüyünce de değişmemiş , çok daha güzel bir genç kız olmuştu, aynı sokakta oturmamız daha sık görüşüp anneler arası arkadaşlığı ilerletmemize yardımcı oldu . Sonrasında çocukların okul değişiklikleri biraz kopukluk getirdi hepimize .
Ve geçen yıl Facebook da onun ölümüne dair yazıları okuyunca çok üzüldüm meğer bir kaç yıl önce henüz çok genç bir yaşta aramızdan ayrılmış İrem , o kötü hastalık onu tüm sevdiklerinden ayırıp götürmüş , sonrasında yazlık komşum Cemile‘ye doğum günü diye mesaj attım, hep döner teşekkür ederdi, bu kez tık yok , merak ettim , telefonu da cevap vermiyordu, sayfasına baktığımda ölümüne dair yazıları görünce beynimden vurulmuşa döndüm , çok değil iki ya da üç ay öncesinde Çeşme Altınyunus Otel de kalıyordu Akşam çayına davet etti, evimize çok yakındı birlikte geç saatlere kadar oturmuştuk , henüz çocuklarımız çok küçükken tanışmıştık aynı sitede çocuklarımız birlikte oynar, havuza girerlerdi. Ah Cemile ne kadar zamansız bir ölümdü , kızlarını arayıp başsağlığı diledim.
Ve Emine o da çok genç onu da Küba yolculuğumuzda tanımış, sonrasında arkadaş olmuştuk genç doktorlar grubundaydı ama o Sosyologdu, tatlı mı tatlı , şirin mi şirin ,son derece cana yakın kıvırcık ,kızıl saçlı Emine …
Emineciğim dün seninle anılarımızı hatırlattı Facebook , epeydir sesin çıkmıyor ne yapıyorsun bir bakayım dedim, doğum günü mesajımın hemen üstünde sana yazılmış başsağlığı dilekleri gözlerime inanamadım, meğer o da 2024 Ağustos ayında vefat etmiş , yine o kötü hastalık onu da esir almış…
Seyahatleriyle ilgili yazıları vardı ve bir kaç yıldır Londra’da yaşıyordu
Üç sürpriz isim , üçü de ayrı ayrı hayat dolu insanlar , ikisi çok genç hayatlarının baharında Cemile benden bir-iki yaş büyük, o da kalp kriziyle aramızdan ayrılmış , adını sevmiyorum ama bu kötü hastalığa yenik düşmüş o kadar çok arkadaşımı kaybettim ki, içim acıyor. Allah tüm kaybettiklerimizi nurlarda yatırsın , rahmetini onlardan esirgemesin.
Bu yeni yılda acılarımızı, üzüntülerimizi bu yıl da bırakarak veda edelim ve yeni yıl, gülen yüzünü bizlerden esirgeme gözlerimiz sevinçlere ağlasın, artalım hiç eksilmeden acı sürprizler olmasın , gülelim , huzur bulalım, mutlu olalım tatlısıyla gelen sürprizleri dağıt her eve Noel Baba !
Haftaya başka bir yazımda buluşmak üzere sevgiler hepinize
Hoşçakalın .
FATOŞ ACAR
GAZETECİ - YAZAR
Yorum Yazın