Bir zamanlar şarkıları dillerden düşmeyen, milyonların gönlünde taht kuran Cengiz Tekin, son günlerini hastane odasında geçirdi. Peki, yıllarca aynı sofrayı paylaştığı, dostum dediği isimler neredeydi? Arabesk müziğin unutulmaz isimlerinden, İbrahim Tatlıses’in de yakın dostu olan Cengiz Tekin’i 71 yaşında kaybettik. Bir süredir sağlık sorunlarıyla mücadele eden, aylardır hastanede tedavi gören usta sanatçının vefat haberini kızı sosyal medya hesabından duyurdu. Ardında birbirinden değerli eserler, unutulmaz şarkılar ve sevenlerinin hafızasından silinmeyecek anılar bıraktı. ‘Neden Saçların Beyazlamış Arkadaş’, ‘Zalimden de Zalim’, ‘Senin Yerine’, ‘Dert Kitabı’ ve ‘Diyemedim’ gibi şarkılarla gönüllere dokunan Cengiz Tekin, arabesk müziğin kendine özgü seslerinden biriydi. Ben Cengiz abiyi 90'lı yıllardan beri tanırım. Yeşilçam Sokağı'nda sık sık karşılaşır, sohbet eder, zaman zaman bir araya gelirdik. Kendisiyle röportajlar da yapmıştım. Mütevazı, gösterişten uzak, temiz kalpli bir insandı. Aramızda yıllara dayanan bir tanışıklık vardı. Zaman zaman telefonla konuşur, sık sık mesajlaşırdık. Onunla yaptığımız sohbetlerde yalnızca müzikten, sanattan konuşmazdık. Hayatı, dostluğu, insan ilişkilerini de konuşurduk.
En son 2016 yılında hayatını kaybeden değerli oyuncu Mahmut Hekimoğlu'nun cenaze töreninde karşılaşmıştık. Cengiz abinin o günlerde de sağlık sorunları vardı. Biraz sohbet ettik. Ancak konuşmalarımız arasında beni en çok etkileyen konu, dostlarının vefasızlığından yakınması olmuştu. O gün söylediklerini hiç unutmadım. Aradan yıllar geçti. Cengiz Tekin'in sağlık sorunları yeniden ağırlaştı. Aylardır hastanede tedavi görüyordu. Bir zamanlar şarkılarını dinlemek için peşinden koşan, aynı masalarda oturup sohbet eden, fotoğraf çektirmek için sıraya giren nice insan vardı. Peki, hastane odasında o insanlardan kaç kişi vardı? Edindiğim bilgilere göre, aylardır tedavi gören Cengiz Tekin'i ziyaret eden ünlü isimlerin sayısı bir elin parmaklarını geçmedi. İşte insanın yüreğini acıtan asıl mesele de bu… Bir sanatçı hayattayken, hele de sağlığı yerindeyken etrafında kalabalıklar oluşur. Telefonlar susmaz, davetler peş peşe gelir, herkes onunla aynı karede görünmek ister. Bir şarkısı gündem olduğunda, bir başarısı konuşulduğunda herkes dostudur. Ama gün gelir hastane yatağına düşer, kapısını çalanların sayısı azalır. Oysa dostluk, güzel günlerde aynı masada oturmak değildir. Dostluk, insanın zor gününde yanında olabilmektir. Bir telefon açmak, bir hastane odasına girip ‘Nasılsın?’diye sormak bazen dünyalara bedeldir.
Cengiz abi, Mahmut Hekimoğlu'nun cenazesinde dostlarının vefasızlığından yakınmıştı. Aradan geçen yıllar, ne yazık ki bu sözlerinde ne kadar haklı olduğunu bir kez daha gösterdi. Şimdi Cengiz Tekin'in cenaze töreni var. Merak ediyorum, hastane yatağında ziyaretine gitmeyenler, cenazesinde boy gösterecek mi? Bir zamanlar aynı sofrada yemek yediği, aynı ortamlarda bulunduğu, dostum dediği isimler şimdi tabutunun başında saf tutacak mı? Sosyal medyada peş peşe taziye mesajları yayımlanacak. Fotoğraflar paylaşılacak, duygusal cümleler kurulacak. Belki de yıllardır görüşmediği insanlar, cenazesinde en ön safta yer alacak. Ama insanın aklına şu soru geliyor… Cengiz Tekin yaşarken bir ziyaretini çok görenler, şimdi arkasından ne kadar üzülse ne değişecek? Elbette herkesin kendine göre bir hayatı, mazereti ve koşulları olabilir. Ancak aylarca hastanede tedavi gören bir sanatçıyı hatırlamak, onu aramak ve yanında olduğunu hissettirmek bu kadar zor olmamalıydı.
Ben Cengiz abiyi yalnızca şarkılarıyla değil, insanlığıyla da hatırlayacağım. Yeşilçam Sokağı'ndaki karşılaşmalarımızı, sohbetlerimizi, mesajlarımızı unutmayacağım. Keşke son bir kez daha karşılaşsaydık. Keşke bir kahve içip eski günlerden konuşabilseydik. Ne yazık ki bazı insanlara son sözümüzü söylemek için cenazelerini bekliyoruz. Cengiz abi, mekanın cennet olsun. Şarkıların yaşamaya devam edecek. Seni tanımış olmak benim için güzel bir hatıra olarak kalacak. Ve son bir söz… Vefa, insan öldükten sonra mezarına çiçek bırakmak değil, yaşarken kapısını çalmaktır. Bizim meslekte de, sanat dünyasında da en büyük eksikliklerden biri bu… Vefa… Bir insanın kıymetini kaybettikten sonra anlamanın ne kendisine ne de geride kalanlara bir faydası var.
Habib BABAR
Yorum Yazın