Hayatta bazı insanlar vardır; sevgilerini büyük cümlelerle anlatmazlar. Sarılırken bile güçlü görünmeye çalışırlar. Yorulduklarını saklar, kırıldıklarını belli etmezler. Ama insan büyüdükçe anlar ki bazı sevgiler sessiz yaşanır. İşte babaların sevgisi de tam olarak böyledir… Gösterişsiz ama derin, sakin ama güçlü, sessiz ama ömür boyu hissedilen bir sevgi…
Babalar Günü aslında sadece bir kutlama günü değildir. Bir ömrü ailesi için mücadele ederek geçiren adamları hatırlama günüdür. Çocuklarının geleceği için kendi yorgunluğunu erteleyen, geceleri kaygıyla düşünüp sabah güçlü görünmeye devam eden adamların günü…Bir çocuk küçükken babasını sadece güçlü biri sanır. Her şeyi yapabilen, her sorunu çözebilen, korkmayan bir kahraman gibi görür onu. Çünkü baba düştüğümüzde elimizden tutan, korktuğumuzda yanımızda duran ilk güven duvarıdır. Ama insan büyüdükçe başka bir gerçeği fark eder: Babalar aslında hiç yorulmayan insanlar değildir. Sadece yorgunluklarını çocuklarına göstermemeye çalışan insanlardır.
Birçok baba sevgisini “Seni seviyorum” diyerek değil; çalışarak gösterir. Eve ekmek getirerek, çocuklarının geleceği için kendi hayallerinden vazgeçerek, ihtiyaçlarını geri plana atarak gösterir. Belki yeni bir gömlek almak yerine çocuğunun okul masrafını düşünür. Belki çok yorulduğu halde belli etmez. Çünkü baba olmak bazen kendi duygularını sessizce içine gömüp ailene güçlü görünmeye devam etmektir.
Toplumda annelerin sevgisi daha görünürdür. Anneler sevgilerini sarılarak, konuşarak, duygularını belli ederek gösterirler. Babalar ise çoğu zaman sevgilerini bakışlarında taşır. Çocuğuna sessizce baktığında duyduğu gururda… Gece herkes uyuduktan sonra düşündüğü kaygılarda… Çocuğunun başarısıyla gözlerinin doluşunda…
Belki de bu yüzden birçok insan babasının kıymetini yıllar geçtikçe daha iyi anlar. Çocukken kızdığımız bazı sözlerin aslında korumak için söylendiğini, sert görünen bazı davranışların altında büyük bir endişe olduğunu büyüdükçe fark ederiz. Çünkü baba sevgisi bazen yüksek sesli değildir; ama hayat boyu insanın içinde yankılanır.
Bir baba için en büyük mutluluk çoğu zaman çocuklarının iyi olduğunu görmektir. Kendi mutluluğunu ikinci plana atabilir ama çocuklarının üzülmesine dayanamaz. Onlar güçlü görünür ama çocuklarının canı yandığında içten içe en çok onlar kırılır. Çünkü babalık sadece bir sorumluluk değil, ömür boyu süren sessiz bir fedakârlıktır.
Bugün birçok baba hayatın yükünü omuzlarında taşıyor. Ekonomik kaygılar, geçim derdi, gelecek korkusu… Ama buna rağmen çocuklarının yanında güçlü kalmaya çalışıyorlar. Çünkü bazı adamlar kendi yorgunluklarını değil, çocuklarının huzurunu düşünerek yaşar.
Babalar Günü aynı zamanda özlem taşıyan insanların da günüdür. Babasını kaybetmiş olanlar için bugün biraz sessizliktir, biraz eksikliktir. Çünkü insan bazı sevgilerin değerini yokluğunda daha derin hisseder. Bir sesin eksikliği, bir nasihatin boşluğu, bir “Kendine dikkat et” cümlesinin özlemi yıllar geçse de dinmez. Hayatta bazı insanlar gider ama bıraktıkları his hep kalır. Baba sevgisi de işte böyledir. Bugünün gençleri için de baba figürü çok önemlidir. Çünkü hızlı değişen bu dünyada gençlerin en çok ihtiyaç duyduğu şeylerden biri güvende hissetmektir. Yanında duran, düştüğünde kaldıran, hata yaptığında yol gösteren bir baba; bir çocuğun hayatında görünmeyen ama çok güçlü bir destektir. Bir insanın hayata karşı duruşunda çoğu zaman çocukken hissettiği güvenin izi vardır.
Belki de hayatın en büyük yanlışlarından biri sevgiyi ertelemek… İnsanlar çoğu zaman duygularını söylemek için özel günleri bekliyor. Oysa bazen bir babanın en çok ihtiyaç duyduğu şey pahalı hediyeler değil; içten gelen birkaç cümledir. “İyi ki varsın”, “Seninle gurur duyuyorum”, “Emeklerini unutmadım” diyebilmek bazen bir insanın bütün yorgunluğunu hafifletebilir. Çünkü babalar çoğu zaman alkış beklemeden seven insanlardır. Sessizce mücadele eder, sessizce fedakârlık yapar ve çoğu zaman sevgilerini göstermeyi değil, hissettirmeyi seçerler.
Belki de bir babayı anlatan en gerçek cümle şudur: Bir baba, çocuklarının sırtını yasladığı görünmeyen bir dağ gibidir…
Sessizdir…
Ama varlığı insana dünyadaki en güçlü güven duygusunu verir. Bugün yanında olan babaların elini sımsıkı tutun. Aramızdan ayrılan babalarımızı ise dualarla, özlemle ve sevgiyle anın. Çünkü bir baba, hayattan gitse de evladının kalbinden asla gitmez.
Babalar Gününüz kutlu olsun.
SABİHA ÜNAL
YAZAR
Yorum Yazın