Bazı insanlar vardır… Aramızdan ayrılsalar da bıraktıkları iz, yıllar geçse de silinmez. Gönül Akosman'da işte öyle insanlardan biriydi. Akosman ailesini uzun yıllardır tanırım. Vatan Yayıncılık'ın sahibi, duayen gazeteci Abdullah Akosman'ı her zaman bir ağabey, bir baba gibi gördüm. Yıllarca aynı çatı altında çalıştık. Vatan TV'de programlar yaptım, Önce Vatan Gazetesi'nde ‘Habib'in Kahvesi’ magazin köşesini yazdım, tam sayfa röportajlara imza attım. O yıllarda bana sadece bir çalışma arkadaşı gibi değil, aileden biri gibi davrandılar. Bu sevgi ve vefayı hiçbir zaman unutmadım.
Bu sabah, hanımefendiliği ve başarılı gazeteciliğiyle her zaman takdir ettiğim Funda Akosman'ın paylaşımını görünce adeta dona kaldım. Boğazım düğümlendi... Annesi, hepimizin ‘Gönül Anne’ diye hitap ettiği Gönül Akosman'ın Hakk'a yürüdüğünü öğrendim. İnanın, Gönül Anne sadece Abdullah Akosman'ın eşi ya da Funda Akosman'ın annesi değildi. O, Vatan Yayıncılık çatısı altında çalışan herkesin annesiydi. Kapısından içeri giren herkesi aynı sıcaklıkla karşılayan, yüzünden tebessümü eksik etmeyen, mütevazılığıyla örnek olan çok özel bir insandı. Benim programlarımı hiç kaçırmazdı. Her karşılaştığımızda mutlaka izlediğini söyler, samimiyetle fikirlerini paylaşırdı. O birkaç güzel cümlesi bile insana moral verir, çalışma şevkini artırırdı. Funda Hanım'ın düzenlediği organizasyonlarda da bir araya gelirdik. Gönül Anne'nin bulunduğu her ortam daha sıcak, daha huzurlu olurdu. Çünkü o, insanlara sevgisini hissettirmeyi bilen nadir insanlardandı.
Onun gözlerinde kibir değil tevazu, sözlerinde kırıcılık değil nezaket vardı. İnsanları dinler, dertleriyle ilgilenir, kimseyi geri çevirmezdi. Tam anlamıyla eski İstanbul hanımefendilerindendi. Zarafetiyle, asaletiyle ve güzel yüreğiyle herkesin gönlünde taht kurmuştu. Son yılları ise ne yazık ki hastanelerle geçti. Beynine pıhtı atmasının ardından defalarca tedavi gördü. Taburcu oldu, yeniden rahatsızlandı, tekrar hastaneye kaldırıldı. Hayata sımsıkı tutunmak için büyük bir mücadele verdi. Her seferinde ‘İnşallah iyileşecek.’diye umut ettik. Ama kaderin önüne geçilmiyor... Gönül Anne yıllarca verdiği yaşam savaşını ne yazık ki kaybetti.
Bugün geriye dönüp baktığımda aklımda sadece gülen yüzü, içten sohbeti ve kocaman yüreği kalıyor. Onu tanımış olmak benim için her zaman bir onur olarak kalacak. Allah'tan rahmet diliyorum. Mekanı cennet, makamı Ali olsun. Başta değerli ağabeyim Abdullah Akosman'a, sevgili Funda Akosman'a ve tüm Akosman ailesine sabır ve başsağlığı diliyorum. Güle güle Gönül Anne… Seni tanıyan herkesin yüreğinde sevgin, nezaketin ve güzel hatıran yaşamaya devam edecek. Unutulmayacaksın.
Habib BABAR
Yorum Yazın